اينروزا فكرم مشغوله

كه چقدر عاشقم

چقدر دوست دارم

چقدر بهتون اعتماد دارم

هم سپاهيا نمي دونم اين داستانو شنيدين ؟؟؟

روزي مردي خراساني نزد امام صادق امدو به اقا عرض كرد:

قربا نتان بروم چرا نشسته ايد و قيام نمي كنيد .

حكومت حق مسلم شماست من و امثال من هم در خراسان بسياري را اماده

مبارزه كرده ايم طوري كه حاضرند جانشان را فداي شما كنند.

امام فرمودند: خود تو چطور حاضري جانت را فداي ما كني؟

مرد گفت:من تمام هستي ام را در راه شما قرباني ميكنم.

امده ام تا هرچه مي فرماييد را انجام دهم.

امام كنيز خانه را صدا كرد و گفت تنور را روشن كن!!!

مرد فرمود اقا صبحانه خورده ام

تصور كرد اقا مي خواهند ناني مرحمت كنند .

تنو داغ داغ شد ....

امام به مرد خراساني فرمودند :

بلند شو و برو در تنور بنشين

مرد گفت:اقا اين شوخي ها چيست كه مي فرماييد؟اخر رفتن به تنور داغ چه معنايي دارد.

امام فرمود:مگر من امام تو نيستم ؟مگر اطاعت من واجب نيست؟

گفت: چرا شما امام من هستي ولي در تنور رفتن مشكل است.

در اين ميان

هارون مكي وارد شد سلام كرد.

امام فرمودند :عليك السلام ،هارون كجا بودي دلم برايت تنگ بود؟

هارون گفت اقا هميشه با شما هستم و هيچ گاه از شما فارغ نيستم.

امام به هارون فرمودند كه به تنور برود

هارون بلافاصله كفش هايش را به طرفي انداخت و پريد در تنورداغ!!!

حضرت به كنيز گفت:سر تنور را بگذار.

مرد خراساني گيچ شده بودو دائم فكرهايي در سر داشت.

پس از ساعتي اقا بلند شدند و فرمودند بروم  از دوستم خبري بگيرم در تنور را برداشتند ديدند هارون وسط اتش

نشسته و تبسم شيريني بر لب هاي نقش بسته.

هارون مي گفتند اقا جان اينكه اتش دنياست اگر مرا از اينجا به اتش جهنم هم مي انداختي به عشق تو مي رفتم.

يا امام زمان

نمي دونم چقدر عاشقم

كمكم كن تا عشقم به شما روز به روز بيشتر بشه

خيلي دوستتون دارم

ياحق

چه انتظار عجيبي!

 تو بين منتظران هم ،

عزيز من چه غريبي !

 چه بي خيال نشسته ايم، نه كوششي نه وفايي.

 مى‏كرد. (مشكاة الانوار،ص63)

• هنگام بازی با بچه ها بگذار تا آنها برنده شوند.
•  
• هرگز در هنگام گرسنگی به خرید مواد غذایی نرو. اضافه بر احتیاج خرید خواهی کرد.
• از کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، بترس.
• فراموش نکن که خوشبختی به سراغ کسانی می رود که برای رسیدن به آن تلاش می کنند....

از او در خواست کردم فرزند معلولم را شفا دهد ....

گفت لازم نیست ، روحش سالم است ، جسم هم که موقت است .

 از او خواستم لااقل به من صبر عطا کن ....

فرمود صبر ، حاصل سختی و رنج است  عطا کردنی نیست ، آموختنی است.

 گفتم مرا خوشبخت کن ........فرمود نعمت از من خوشبخت شدن از تو.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نکند .....

فرمود رنج از دلبستگی های دنیای جدا و به من نزدیکترت می کند.

از او در خواست کردم روحم را رشد دهد ........

فرمود نه تو خودت باید رشد کنی من فقط شاخ و برگ اضافی ات را هرس می کنم تا بارور شوی.

از خدا خواستم کاری کند که از زندگی لذت کامل ببرم .......فرمود برای این کار من به تو زندگی دادم.

از خدا خواستم کمکم کند همانقدر

امروز صبح که از خواب بیدار شدی، نگاهت می کردم، امیدوار بودم که با من

 حرف بزنی، حتی برای چند کلمه، نظرم را بپرسی یا برای اتفاق خوبی که

 دیروز در زندگی ات افتاد، از من تشکر کنی، اما متوجه شدم که خیلی

مشغولی، مشغول انتخاب لباسی که می خواستی بپوشی، وقتی داشتی

 این طرف و آن طرف  می دویدی تا حاضر شوی فکر می کردم چند دقیقه

 ای وقت داری که بایستی و به من بگویی: "سلام"، اما تو خیلی مشغول

بودی، یک بار مجبور شدی منتظر شوی و برای مدت یک ربع ساعت کاری

نداشتی جز آنکه روی یک صندلی بنشینی، بعد دیدمت که از جا پریدی، خیال

 کردم می خواهی چیزی به من بگویی، اما تو به طرف تلفن دویدی و در

عوض به دوستت تلفن کردی تا از آخرین شایعات با خبر شوی.تمام روز با

صبوری منتظرت بودم، با آن همه کارهای مختلف گمان می کنم که اصلاً

وقت نداشتی با من حرف بزنی، متوجه شدم قبل از نهار هی دور و برت را

نگاه می کنی، شاید چون خجالت می کشیدی،    سرت  را به سوی من خم

 نکردی!!!تو به خانه رفتی و به نظر می رسید که هنوز خیلی کارها برای

 انجام دادن داری، بعد از انجام دادن چند کار، تلویزیون را روشن کردی، نمی

 دانم تلویزیون را دوست داری یا نه؟ در آن چیزهای زیادی نشان می دهند و

تو هر روز مدت زیادی را جلوی آن می گذرانی، در حالی که درباره هیچ چیز

 فکر نمی کنی و فقط از برنامه هایش لذت می بری، باز هم صبورانه انتظارت

 را کشیدم و تو در حالی که تلویزیون را  نگاه می کردی، شام خوردی و باز

هم با من صحبتی نکردی!!!موقع خواب، فکر می کنم خیلی خسته بودی،

بعد از آن که به اعضای خانواده ات شب به خیر گفتی، به رختخواب رفتی و

 فوراً به خواب رفتی، نمی دانم که چرا به من شب به خیر نگفتی، اما

اشکالی ندارد، آخر مگر صبح به من سلام کردی؟! هنگامی که به خواب

رفتی، صورتت را که خسته تکرار یکنواختی های روزمره بود، را عاشقانه

لمس کردم، چقدر مشتاقم که به تو بگویم چطور می توانی زندگی زیباتر و

مفیدتر را تجربه کنی... احتمالاً متوجه نشدی که من همیشه در کنارت و

برای کمک به تو آماده ام، من صبورم، بیش از آنچه تو فکرش را می کنی،

 حتی دلم می خواهد به تو یاد دهم که چطور با دیگران صبور باشی، من

آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم، منتظر یک سر تکان دادن، یک

 دعا، یک فکر یا گوشه ای از قلبت که به سوی من آید، خیلی سخت است

که مکالمه ای یک طرفه داشته باشی، خوب، من باز هم سراسر پر از  

عشق منتظرت خواهم بود، به امید آنکه شاید فردا کمی هم به من وقت

 بدهی! آیا وقت داری که این نامه را برای دیگر عزیزانم بفرستی؟ اگر نه،

عیبی ندارد، من می فهمم و سعی می کنم  راه دیگری بیابم، من هرگز

دست نخواهم کشید... دوستت دارم، روز خوبی داشته باشی...

يارحمان ويارحيم.....